Latest Post

Memories Chapter 15









“Good morning, William” ang bati sa akin at naramdaman ako na may lumapat na halik sa aking noo.

Binukas ko ang aking mga mata. Kitang kita na isang pulagada alng ang layo ng kanyang mukahs akin. Nakayakap siya sa akin. Harapan kami.

“good morning” sabi niya ulit. Ngnitian ko lang siya at yumuko ng kaunti dahil medyo nahiya ako.

“Ang galing-galing mo pala” sabi niya

Napakunot nook o at tumitigsa kanya.

“salamat kagabi, at pinagbigyan mo ako” dagdag niya

Lalong kumunot ang nood ko dahil nagtataka ako sa kanyangmga tinuran.

Niyakap niya ako. At pababa ang paghawak niya papaunta sa kaing pwet. At pinisil pisil niya ito.

“Kagabi, nag-isa tayo”

Lumaki ang mga mata ko. Parang naintindihan ko na ang kanyang sinasabi.

“Paano? Paano nangyari? Wala naman akong nadaramang masakit” tanong at sabi ko

“Kaya nga nasabi kong ang galing mo, ang swabe swabeng mag galaw mo, walang sablay, parang sanay na sanay ka sa ginagawa moh”

“ha?”

“ikaw ang nagdala sa ating dalawa”

Natawa namn ako sa expression niya.

“ikaw ang una ko, ikaw ang unang tumikim ng pagkalalaki ko, at nagpapasalamat  ako na ikaw nakauna sa akin at masaya ako”

Di ako makasagot. Dahil sa lasing ko di ko na maalala ang nangyari kagabi sa amin.

“Anong oras na?”

“alas-onse na”

“ha?”

“alas-onse na sabi ko”

Tanghali na pala. Tumayo ako. Wala kong suot na saplot. Tumayo rin siya. At wala rin siyang suot ni isang katiting na tela. Natigialn ako. Kitang kita ko ang kahubdan niya. Ang gandang tanawin. Lumapit siya sa kin at niyakap ako.

“dito ka na muna” lambing neto, “sa isang araw pa naman ang pasok natin eh” sabay higpit ng yakap niya at kiliti sa akin.

“Oo na, sige na, dito muna ako, pero” at nakikiliti na ako sa ginagawa niya at nag lakas ng tawa ko

“Pero bihis muna tayo” ang singit ko habnag nagingiliti siya.

“Walang magbibihis” sbai niya

“Bakit naman?”

“Wala naman tayong ibang kasama dito” at kuminang nag kanyang mga mata pagkaharap ko sa kanya.

Akmang hahalikan niya ako s alibi umiwas ako at tinakpan ang aking bibig.

“Ayaw mo ba?”

“Oo” sabi ko habang nakatakip ang bibig ko

“ baket?” ng may lungkit na tanong niya

“toothbrush muna ako, baka mabaho bibig ko” sagot ko

Ngumiti siya at niyakap pa niya ako.

“Yam” tawag niya sa akin.

“ano un?”

“yam?”

“anu un?”

“yaaaam?”

“Anu uuuun?”

“yam?”

“wag na makulet, anu un?”

“Wala lang”

Bumitaw ako sa pag kakayakap sa kanya. Tinitigan siya at  hinapalos ang mukha. Habang haplos ko ang kanyang mukha ay tinapik ko ito ng medyo malakas.

“tara ligo na tayo” aya ko sa kanya

Sasabay sana siya sa akin sa banyo ngunit di ko siya pinayagan. Kitang kita ko ang pag hihinayang Habang nasa banyo inobserbahan ko ang aking katawan sa salamin. Tining nan ang bawat anggulo ng aking katawan. Kita ko may isang kiss mark sa aking dibdib. Pulang pula.

“Aaaargh”

Inis ko. Kinapa ko ang butas ng pwet ko. Pinisil pisil ko ang aking pwet. Pinakiramdamn ko kung masakit talaga. Pero wala akong nararamdaman sa sakit. Pero may bahid ng pula sa aking hita.

“Patay” angs abi ko sa sarili ko.

Tinuloy ko ang pagligo . nag warm bath ako. Nagbabad ako. Naalala ko ang  pagtawag niya sa akin palayaw kanina. Ang sarap sa pandinig, “YAM”.

“Yam”

“Yam”

“Yam” tok tok tok tok

“Yam ok ka pa ba diyan?” tawag sa akin ni Henry

Bigla akong bumalik sa aking sarili. Nakita ko na alang ang aking sarili na hawak ko ang matigas kong ng ari at jinajakol habang ang isa kong kamay ay nalalmas ang aking dibdib.

Natawa ako sa sarili ko.

“oo ok lang ako”

“kala ko nakatulog ka na eh”

“di ah” sigaw ko sa kanya.

______

Lumabas ako ng shower room. Nakatapis lang ako ng putting towel. Tinawag ko si Henry.

“ Henry!”

“Dito ako sa room” sigaw niya

At sinundan koa ng sigaw niya. Nasa harap siya ng cainet niyaat parang may hinahanap.

“Ok na b a sa iyo ito?” tanong niya sabay harap sa akin at  hawak ang isang yellow t-shirt na may spongebob na na print. Tapos saby bato niya itos  akin na akin namn nasalo.

“Aanhin ko ito??” pagtataka kong sagot

“eh di yana ng isusuot moh” habang nagkakalkal siya uli ng damit

“eh pambata ito eh” sagot ko

“at Heto namn ang sa akin” saby harap siya na hawak ang t shirt na pink namay Patrick star na print sabay ngiti ng malaki sa harap ko

Natawa ako sa inaasta niya ngaun.

“Di ba mag bestfriend si Patrick at Spongebob?” tanong niya

“oo” sagot ko ng natatawa

“Ganun din tayu diba? BESPREN!”

Natawa ako. Pero sa loob loob ko na touch talaga ako. Di pa rin niya nakakalimutan na  BESPREN ang tawagn namin.

_______

Naging Masaya ang huling araw ko ng bakasyon bago mag simula ang klase. Nakasama ko pa si Henry na magliwaliw at mag pahinga kasama siya sa condo.

_______

Unang araw ng pasukan. Sa kursong Nursing pa rin ako natuloy. Unang araw. Maraming mga katulad ko na bago. Unang araw naka sibilya pa halos lahat. Suot ko ay red na polo shirt at pants. Rubber shoes. Unang araw hanap hanap muna ng room assignments. May schedule naman na ako in advance. Ang galling talaga ni mommy. Para bang siya ang nag asikaso ng personal.

Malungkot ako dahil sa araw na iyon. Dahil di ko ka-kurso si Henry. Di ko rin siya ka-school.  Doon siya sa isang malaking university sa Quezon City at ako naman ay nandito sa EspaƱa. Engenieering siya at ako Nursing. Ang layo namin.

Di bale pag-uwi naman magkikita kami. Sigurado marami ikukuwento sa akin yun.

____

Naglalakad ako at naghahanap ng aking room. Ang laki ng University na ito. AT leats presko di ka naiinitan s apaglalakad at paghahanap.

“Pwede magtanong? Saan yung St. Martin de Porres Building?” kalabit at tanong sa akin ng isang estudyante habang nasa likod ko.

Sa isip ko sa College of Nursing din siguro siya at at dun din ang punta ko. Humarap ako sa kanya.

“Sama ka….” at di ko na natuloy ang aking sasabihin. Dahil pagtalikod ko isang pamilyar na mukha ang aking nakita. Nakangiti sa akin.





 

It takes Two (Remembering the Scent of Summer)








Hello, ang kwentong ito ay bunga ng malikot at may agiw kong isipan. I hope to ignite the embers of love for all of  us.

Teaser

Raven is a “no-nonsense” type of guy who knows how to get the job done right. Kaya naman hindi katakataka na sa edad na bente-singko ay may mataas na itong posisyon na pinaghahawakan sa militar. Everything in his life is pre-plotted, lahat naka-schedule, lahat naka-ayos. For him, his time is priceless and only a few can afford it. Up until he met  Zach. At sa kauna-unahang pagkakataon ay nagkaroon ng major turmoil ang  kanyang naka-schedule na buhay.

Zachary is a free-spirited young lad who has the unconscious habbit of breaking things because of his carelessness. Madalas sa kanyang kalampahan ay natatalisod ito kahit patag naman ang daan. When he first saw Raven, he knew that he have to keep a safe distance. But “safe” is a word that was never in his vocabulary, kundangan ba namang dahil sa inborn niyang katangahan ay natapunan niya ng kape ang planner ng binatang sundalo.

And what?

Nagsimula ang kwento ng dalawang taong ang katangian ay parang tubig at langis, asukal at asin, toyo at suka.....
 

Not A love Story Chapter 2








This is a continuation of Not a Love Story I posted here last year. Sorry, hindi ko na na-update dahil hindi ko na na-open yung e-mail ko. But here's the second part. Sana mag-enjoy kayo :)


_________________________________


“Anong problema mo Mr. Mirasol? Nangtitrip ka na naman. Aga aga bangag,” naiinis ko ng sabi dahil nakakatunaw ng puri ang mga titig niya. Haha. My gas! Ansarap kiligin! Ansarap mabuhay! Hahaha.

“Namumula yung pisngi mo Ken. Haha. Syete. Kinikilig ka talaga nu? Hahaha,” halos hindi na matapos ang tawa niyang parang nakakagago lang. Ako naman si napikon na, hinila ko ang kamay kong hawak niya at binigyan lang siya ng isang irap. Ayoko na magsalita, baka mabuko pa ako ng walanghiya.

Napansin niya naman ang ginawa ko pero lalo lang siyang tumawa ng malakas. Mahuli ka sana ni sir, buset ka.

Pagkatapos niyang maubos lahat ng tone-tonelada niyang tawa ay kinuha niyang muli ang kamay ko pero iniwas ko yun. Pilit niyang inaabot ang kamay ko pero pilit ko pa ring inilalayo. Nakita ko ang reaksyon niya mula sa nakangiti hanggang sa pagsimangot hanggang sa parang naaasar na facial expression. Parang gusto ko tuloy matawa.

Hindi na ata siya nakatiis sa sobrang pikon kaya yung braso ko na lang ang hinila niya. Pumalag naman ako kaya nabitawan niya rin ito agad. Padalagang Pilipina naman daw ako, haha. Habang siya naman ay parang si Andres Bonifacio na handa ng ilabas ang kanyang sandata. Anong sandata? E di itak. Ay hindi, hindi, pangkulot. Bakla rin si Andres. Hahaha.

“Isa,” pagbibilang niya sa nakakatakot na tono. Hala, rapist ikaw ba yan? Sige na, kunin mo na ang aking virginity, daliiiii!!!! Hahahahaa..

At dahil halata ko na sobrang pikon na niya ay, ano pa nga ba? E di lalo kong pinikon. Hahaaha. Ang cute eh. Bwahahaha…

“Dalawa, tatlo, apat, lima,” pagbibilang ko na gaya ang boses niya kanina. Pinigil ko talaga ang pag-smile ng mapikon lalo ang loko. Hahaha.

“Nang-aasar ka? Hahalikan talaga kita,” aniya with matching titig pa. Hala, as if I’m scared. Kahit hindi lang kiss Paul. Angkinin mo ang buo kong pagkatao. Hahahaha.

Pero dahil asar na siya at mukhang seryoso talaga siya sa binabalak ay tumigil na rin ako. Tse! Hindi ako pakipot. Nasa classroom kami remember? Ayokong ma-suspend dahil sa indecency. Haha.

Para namang hindi indecency ang magholding hands kami. Haha. Whatever!

Ako na mismo ang humawak sa kamay niya sabay bigay ng isang ubod ng tamis na ngiti.

“Ayan na, apo naman itong batang ito. Haha. Para sa’yo lang ‘yan Paul. Sa’yo lang magfi-fit ng ganito ang mga kamay ko,” buong pagpapakalandi kong saad sa kanya. Hindi naman ako nabigo dahil sinagot niya rin yun ng ubod ng pagpapakalanding ngisi. Hay, ang mga lalake talaga PAA. As in paasa, kakainis!

Kaya tuloy minsan, nalilito na rin ako. Paasa nga ba ang mga straight o ambisyosa lang talaga ang mga tulad ko? Yung tipong konting lambing lang feeling agad may gusto sa kanya yung bulaychi. Konting flirt, feeling may Mutual Understanding na. Nunpala, may girlfriend na iba si lalaki. Manghihingi ng load kay beki para maipantext kay girlash. Tapos pakamartir ang baklush and then yung malanding babaita lang naman ang makikinabang. At kapag nagdemand ng konti ang bading, tapos na ang usapan. Hanap na naman ng iba.

Hay, buti na lang naman ako kahit papaano hindi naman super bading. Hindi ako yung tipong bastusin o kaladkarin. Kapag may lalaking feeling ko ganun sa akin sinusupla ko na agad. Okay na yung friendly pasaload pero pag paulit-ulit ‘te, nirereplayan ko na ng, “Excuse me, hindi po ako loading center, hindi po ako anak ng may-ari ng SMART o TNT, at lalong hindi po ako bangko. Please try sending your request to hell.” Malay niyo, bading na rin si Satanas. Nakikiuso.

Sa bahay rin, ganun ang paulit-ulit na usapan. Sabagay, hindi pa naman nila gaanong tanggap, pero gaya nga ng sinasabi ng super unlimited kong mama, ina ko siya kaya alam niya ang lahat tungkol sa akin. E di siya na ang manghuhula.

Minsan nga, dinodoktrinahan pa ako niyan. Wala naman na daw siyang magagawa kung ganito ako, kaya lang baka naman matulad lang daw ako sa kapitbahay naming bakla na andaming scholar na lalake. Baka daw masayang lang lahat ng pinaghirapan ko. Baka daw kawawain lang ako.

Paano daw yun kung tatanda ako, sino na lang daw mag-aalaga sa akin?

“Paano kung masasama pa pala ang ugali ng mga magiging hipag at bayaw mo? Baka sipa-sipain ka na lang nila pati mga pamangkin mo kawawain ka. Anak naman, pilitin mong magpakalalake, para panatag naman ang loob namin ng papa mo kung sakaling mawala kami sa mundo maayos kayong lahat na magkakapatid,” part ng speech niya.

Siyempre ngingitian ko lang siya at sasabihing, “Ma, I’m alright.” Kahit naman kasi hindi showy sa akin si Mama dahil nga hindi ako sa kanya lumaki, alam kong mahal na mahal nila ako ni Papa.

Speaking of Papa, siya ang walang kamalay-malay na ang panganay niya pala ay dalaga, at 2 pala ang anak niyang babae, hihi. Actually, nakakatunog siya base sa kuwento ng mga hinayupak kong kapatid, pero nananakot lang siya sa pagsasabing ibibitin daw niya akong patiwarik kapag naging bading ako. Sus, prinsesang paniki ang labas ko nun. Haha.

Hindi naman ako bothered dahil alam kong matatanggap rin nila ako balang araw dahil wala naman silang choice. Haha. Basta papatunayan ko na kaya ko rin silang gawing proud parents kahit ganito ang aking kasarian.

Nawala ang aking pagmumuni-muni ng pisilin uli ni Paul ang kamay ko. Sus, napunta na naman ako sa ibang dimension. Napatingin ako sa paligid namin at nakita ko ang iba na nagsisimula ng gumawa, wala ng greet greet kay teacher, mga bastos na bata. Haha. Si Lawrence naman lumalandi rin sa kabilang ibayo ng shop. Kaya pala hindi kami inaasar ng loko. Buti naman at may pinagkakaabalahan ang mujer. Hahahaah.

Yung iba, as usual ay naghubad baro na kaya matatakam na naman ang mga aso kapag nakita nila ang mga tanawin. Hahaha. Pero wapakels na ako sa mga patpatin nilang katawan dahil nasa katabi ko na ang aking buhay, pangarap, pagsisikap sa bansang Pilipinas. Hahayzzz.

Nginitian ko si Paul ng ubod-tamis, labas pa dimples na ginantihan niya rin ng hindi ata nakakaumay na smile. Okay na sana pero bigla na lang may sumingit na background song sa eksena.

langit ka, lupa ako
hanggang tanaw na lang ba tayo?
mahal kita
mahal mo ba ako?
hanggang pangarap na lang ba ito?
kaya kong gawin
ngunit 'di kayang sabihin
ang pag-ibig ko sana'y mapansin

narito ang awit ko
ang himig, nitong puso
naglalarawan ng pagsinta
nagbibigay ng sigla't saya

[Chorus:]
langit ka, lupa ako
hanggang tanaw na lang ba tayo?
mahal kita
mahal mo ba ako?
hanggang pangarap na lang ba ito?
kaya kong gawin
ngunit 'di kayang sabihin
ang pag-ibig ko sana'y mapansin…

Lumingon ako sa pinanggagalingan ng magandang boses at nakita ko ang may-ari nito na may mukhang hindi kagandahan. Haha. Si Kristof, beki rin, maliit, maitim at mataba. Atleast maganda ang boses. Lagi nga namin siyang niloloko na kapag kakanta siya, mag maskara na lang siya okay na. hehe. Ako na ang malait.

“Talagang yan ang kanta?” natatawa kong sabi sa kanya. Hinawi lang niya ang feeling niyang long hair niya at umalis na sa kinalalagyan namin.

Humanda ka sa aking bakla ka. Mamaya ka lang. haha.

Sa totoo lang, okay rin naman itong si Kristoff. Sila talaga ni Paul ang magkaklase kaya mas sila yung parating nagsasama. At nung masiguro kong wala siyang pagnanasa kay Paul my love ay kinaibigan ko siya para maisagawa ko ang aking maitim na plano, este, malaman ko ang mga iba pang detalye tungkol kay Paul pati pagbantay sa kanya kung may manghaharot ba habang hindi kami magkasama. Ako na ang feeling asawa niya. Haha.

“Ken, tara samahan mo ‘ko sa working table ko, mag-start na ako gumawa,” sabi ni Paul na nagpabalik na naman sa magala kong pag-iisip. Nagpatianod na lang ako ng hilain niya ako para dalhin sa kama niya at halayin ng paulit-ulit. Chos! Para dalhin syempre sa working table niya ng maumpisahan na niya ang bonggang bonggang pagtatrabaho.

Syempre holding hands while walking na naman ang drama namin papunta sa lamesa na paggagawaan niya. Minsan may kainaman din ang laging pagkawala ng teacher namin. Libre makapaglandi. Haha.

Hinubad niya na rin ang t-shirt niya at bilang mabuting maybahay, char ulit, haha, ay kinuha ko iyon upang ipatong sa isang malinis na lamesa. Ayoko na magcomment sa katawan niya. Medyo payat siya pero hindi naman masyado ah? Sakto nga lang eh. Medyo halata rin yung buto-buto pero ok lang naman ah? Syempre bata pa yung katawan niya, alangan naman. Hahaha. Ako na ang defensive.

So, syempre habang gumagawa siya ay tuloy pa rin ang harutan namin.  Hanggang sa bigla na naman siyang tumigil, tumingin ng masama sa akin habang unti-unti niyang itinataas ang hawak na chisel.

Chisel  ‘te, paet sa tagalog, yung ginagamit ng mga iskultor. Hahahaha.

Ako naman si likas na malandi, umakting din naman ako.

“Huwag, anong gagawin mo sa akin? Parang awa mo na wag mo kong patayin,” sinadya ko pang paliitin ang boses na akala mo rape victim. Haha.Virgin 'te? Oo naman, alangan. haha.

Halatang halata na parang gusto niya ng tumawa pero consistent ang loko at itinuloy ang drama. Unti-unti na siyang lumalapit habang ako ay paatras naman na ng paatras sa kinatatayuan ko.

Maya-maya pa, bigla ko na lang naramdaman na bumunggo na ako sa katabi nitong lamesa kung saan siya gumagawa kaya wala na akong aatrasan pa.

Sige, ibaon mo na! haha. Willing victim lang ‘te? Hahaha.

Mabilis din siyang nakalapit sa akin at dahil napapapikit na rin ako dahil nauuto na ako ng acting niya ay hindi ko na nakita kung saang parte ng katawan ko siya hinawakan para pigilan sa “balak” niya.

Nang lumanding ang kamay ko sa katawan niya ay nanlaki ng husto ang mata ko at biglang napatingin sa kanya.

Gosh! Bakit naninigas?


itutuloy...






 

Memories Chapter 14









Patuloy pa rin siya sa pag halik sa akin. Ramdam ko ang init ng kanyang halik. Ang init ng katawan na bumabalot s akin sa unti unti niyang pag-akap sa akin.

Di ko napigilan ang aking sarili.

Nasampal ko siya.

Nabigla siya sa aking nagawa.  Ako man din ay nabigla sa aking sarili.

“Sorry” ang aking nasambit lamang sa kanya sa aking pagkabigla.

At napa-upo na lang niya sa kama. Inayos ang sarili at umuposa gilid ng kama na nakatalikod sa akin. Hindi ko alam ang aking gagawin o kanyang iniisip.

“Ako dapat humngi ng tawad” ang sabi niya ng may malamlam na boses

“hindi ko dapat ginawa yun ulit sa iyo” dagdag niya habang nakatukod ang kanyang mga palad sa kama at nakayuko.

At nagingibabaw ang katahimikan sa pagitan naming dalawa. Naguguluhan ako sa aking nararmdaman. Naguguluhan ako sa mga sinasabi niya sa akin pagkat taliwas ito sa mga kinikilos niya. Di ko siya maintindihan.

Nahiga na lang ako at di nagsalita. Kinuha ang kumot at ibinalot sa akin sarili. Alam kong galit siya sa ginawa ko sa kanya. Narinig ko siyang tumayo. Naglakad at isinara ang pinto. Umalis na siya.

Wala na akong nagawa. Nasaktan ko siya. Di ko namna talga ang aking isasagot sa kanya. Pagod na ang isip ko. Pagod na ang katawan ko. Ipinikit ko na lang ang aking mga mata para makapag pahinga.  Tahimik ang buong paligid. At di naglaon ako ay nakatulog.

___________

Hindi ko alam kung nanaginip lang ako. Pero ang gaan gaan ng aking pakiramdam. Parang ako ay lumulutang pinaghehehele. Napaka- warm ng aking nararamdaman. Ang sarap. Pakiramdam ko ay di ako magaglaw ninu man.

 “Yam, mahal na mahal kita, sana di ka na galit sa akin, nasasaktan ako at nasasaktan kita. Kung alam alam mo lang  gaano ako nag sikap para magbago, ika wnag naging inspirasyon ko sa pag aaral, sa pag aayos ko sa aking sarili, sa pangangarap ko. Ikaw ang gusto ko noon pa hanggang ngayun,…

Unti unti kong  binuksana ng aking mga mata. Di ako nanaginip. Naririnig ko nga siya. Pero paano? Eh umalis na siya kanina. Nakayap na namn siya sa kin. Bigla akong kinabahan. pinikit ko na lang ang aking mga mata para di niya mahalata na gising na ako.

“Yam alam mo ba? Na  umiiyak ako araw araw mula ng umalis. Di ko na kianusap ang iba mula ng umalis ka. Sang sabi ko sa sarili ko, iipunin ko lahat ng kwento para pag-balik mo may maikukwento ako sa iyo na ikakatuwa mo.”

“Yam, alam mo ba? Nagka sakit ako nun. Noong high school. Nilagnat daw ako nun ng mataas, kinumbulsyun ako. Ang sabi ni nanay tinatatawag daw kita. Sinubukan ka raw tawagan ni nanay. Sabi ni mama mo raw, nasa kaibigan ka raw nakipag-overnight ka”

“Yam, alam mo gusto ko ulit sumakay sa likod ng kalabaw kasama ka, tapos dun ko lahat ikukuwento sa iyo, pero sa ngaun sana mawala na ang galit mo sa akin.”

Hinigpitan pa niya ang kanyang yakap sa akin. Binukas ko ang aking mga mata at nangiti na lang sa mga na rinig ko. Naktalikod ako sa kanya kaya di niya makita siguro na gising na ako. Ramdam ko ang init ng kanyang katawan sa likod. Ang tagal ng kanyang yapos. Ramdam ko na hindi ako magagalaw ninu man ng oras na iyo. Ligtas sa kanyang mga bisig. At di ko napigilan ang kilig na naramdaman ko. At napahagikik ako ng mahina at tila napansin iyon ni Henry. Inangat niya ang kanyang ulo at sinilip ako. Huli! Nakangiti pa ako. Humarap ako sa kanya. Sa posisyong nasa ibabaw ko siya at ko naka higa nakaharap sa kanya. Kita ko sa  mga mata niya ang saya.kahit wala kaming imikan. Walang nagsasalita. Tigtig lang. Kita ko na nagkakaintindihan kami. Hinaplos ko ang kanyang mukha ng marahan.

Ang kinis ng mukha niya. Ang among tingnan. Kita ko na natuwa siya at ngumiti siya.

“Yam? Di ka nab a galit sa akin?” basag nitong tanong. Umiling lang ako para sabihing di a ako galit.

Nilapit niya ang aknyang mukha sa mukha ko. Isang pulgada na lang ang layo ng mga labi namin. Ang mga titig niya. Nakakahalina. Nakakhipnotismo. Parang pag may sinabi siya ay susunod ka.

“salamat” ang sabi niya at umayos na siya at umupo sa tabi ng kama. Kita ko na wala siyang suot na  damit. Tanging boxers lang.

Natulala ako. Kakabitin. Kakainis. Kita ko ang likod niya. Ang ganda ng hubog. Siguro batak sa gym. Kahit noong bata pa kami ay ganun na laganda ang katawan niya at ngaun nag develop na talaga ang mga laman niya s akatawan. Kita ko siyang tumayo at kinuha ang walking-shorts niya at sinuot it. Tapos patia ng t-shirt niya.

“tara na, tayo ka na diyan, kain na tayu, alam ko namn di ka pa kumakain.” Aya neto sa akin sabay abot ng kanyang kamay sa akin.

Pag dating naming s akusina. May nakahandang pagkain. May table set up pa. parang dinner in a French restaurant. Natanong kung bakit di pa siya umuwi.

“eh sa taas lang naman bahay ko eh, di namn ako lalayo” sagot neto

“eh bakit nakahubad ka kanina?”

“eh kasi mainiet tsaka baka  madumihan nung nagluluto ako para sa iyo”

“eh bakit mo ko niyayakap kanina?”

“ah, eh”

“ i, o , u”

Sabay tawa. Alam ko naman na alam niya na ang tinutukoy ko.

Naubos ko niluto niya. Ang sarap. Di ko alam kung bakit ako nag ka ganang kumain. Dahil ba may kasama ko ngaung kumain. Dahil ba may kausap ako ngaun. Dahil ba kay Henry

“Bihis lang ako” paalam ko sa kanya.

“yam, pede pa facebook?” tanong niya

“Sige lang, ung laptop nasa room ko”

Naligo muna ako. Lumabas ako sa banyo ng naka tapis lang at nag bihis sa room. Di ko alam na nasa room ko siya ng internet.

“ang sexy ah”

“hindi naman” hiya ko sagot habang hanap ng maisusuot

“anong hindi, ang ganda nga ng chest at mga braso moh”

“hindi ah, mas maganda katawan mo sa akin, kanina nga kita ko kasexihan mo eh, HALIMAW” pang iinis ko habang nagsusuot ng shorts.

“kaw kasi eh”

“o bakit ako?” sabay suot ng t shirt

“kais gusto mo ung malalaking katawan gaya neto” sabay harap niya ng laptop screen sa akin.

Pinakita niya ang letrato ni Alfred. Picture naming habang kumain sa Ferrari world. Ang laki ng ngiti niya.

“sino siya?” basag ni Henry

“ahhhh… siii…. Alfred” mahaba at malungkot kong sagot.

“bakit ka malungkot?”

“wala na kasi siya”

“ahhh, sorry”

“tara na, aya ko sa kanya”



“san tayo pupunta?” tanong niya

“ kung sa-an mo ko dadalhin” ang sagot ko sa kanya? “ wlaa pa namn akong alam ditto na lugar di ba?”

“ ahh oo nga pala, sige ako bahala, yun ga lang dapat di mo dadalhin car moh”

“Alin dadalhin natin ung sa iyo?”

“hindi rin”

“eh anu sasakyan natin?  Ala ngan namn mag lakad tayo?” at ngumiti lang siya

“tumpak, mag cocommute tayo”

“ang lakas ng trip moh ah, sige na nga.

Ang saya ng gabing iyo. Parang mga bata kami na nagpunta sa Luneta at kuamin ng ice cream. Tapos sumakay kami ng jeep papuntang Mall of Asia. Tapos nag stay din kami sa may Baywalk. Pumunta rin akmi sa isang comedy bar. Ang napapnsin ko ay para akong bata na hinawakan niya pag naglalakad kami at kung nasa jeep kami ay nakayakap ito sa akin.

Ang sweet niya.

04:00AM. Nasa bar kami. Medyo may tama na siya. Naisipan naming mag-shot kahit 2-3 bottles lang.  pulang pula na siya. Kita mo kahit Moreno ang kanyang balat. Tawa siya ng tawa dahil ako raw parang mansanas na sa pula. Nag-ka ayaan na kami na umuwi.  Di siya makatayo ng tuwid. Kaya inalalayan ko na siya sa pagtayo at paglakad pagkabayad ko ng bill. Ang bigat niya ah. Pero parang sinasadya nya eh. Niayaykap yakap niya ako tapos kunyari may sasabihin nanakawan naman ako ng haliks apisngi sabay, “I love yo”u na di maintindihan. Natatawana alng ako at nagingiti. Sumakay kami sa taxi diretso sa condo namin.

Sinalubong kami ng mga staff at inalalayan nila siya. Sinamahan ko sila sa pag dala sa kanya sa room niya. Este di pala room. Sa penthouse nila. Pagdating sa pintuan ako na ang umalalay papunta sa kanyang room. Hinubad ko ang kanyang t-shirt. Hinubad ko ang kanyang. Sapatos at  medyas. Hinubad ko ang kanyang shorts. Di ko maalis ang pagkaka-butones ang kanyang pantalon . Nahirapan ako dahil lasing na rin ako. Naalsi ko rin. Naiinitan ako. Nag alas na rin ako ngaking damit. Tumabi ako sa kanya. Tanging boxers na lang suot namin. At nakatulog na ako sa kanyang dibdib.







 

Ang Langit ko’y Lupa







Mahigit tatlong taon na akong nag mamasid at ginagalugad ang website na ito at nag bibigay sa akin ng pighati ngunit karamihan ditto kasiyahan at syempre kalibugan.



Ang I kukwento ko sa inyo ay hango na makulit at makulay kong imahenasyon.

Ngunit bago nyan ay gusto ko munang mag pasalamat sa nag mamay ari at taga pamahala sa blog na ito nag bigay sa atin ng pag kakataong maibahagi koi tong kwentong eto. Humuhingi po ako ng paumanhin sa mga pwedeng maging mali sa aking page encode o maling talata…



EKunishiwa—



“Ang Langit ko’y Lupa”



Mahigit sampung taon na ang nakakalipas, mula nang maganap ang di inaasahang aksodente sa himpapawid. August 11, 2003 ay patulak ang aming buong pamilya sa isang bakasyon para sa pag diriwang ang aking ika-10 kaarawan. 4:15 ang naka takdang flight nang aming pamilya gamit ang sarili naming private plane sa clark airfield. Maganda ang panahon sa araw na iyon, maaliwalas ang kalangitan at walang balakid na nakikita upang hindi kami matuloy sa aming bakasyon.



Ako si Zjanrylle Vega de Abrigatt yan ang totoo kong pangalan. Ang aking pamilya ay nag mamay-ari nang malaking porsyento ng pangkabuhayan at mga ari-ariang lupa sa aming probinsya sa parting kanluran ng pilipinas. Nag iisa lamang akong anak kaya naman kung mag celebrate kami ng aking kaarawan ay parating ginaganap out of town o kaya naman ay sa ibang bansa depende kung may mahaba habang bakasyon ang aking daddy at mommy sa pamamahala nang aming pangkabuhayan.



Mom and Dad, maraming salamat at makakasama ko kayo sa aking kaarawan nang mahigit 3 araw na bakasyon. Mas masaya pa po ito kesa sa pasko at bagong taon dahil kasama ko kayo. Yang ang namutawi sa aking bibig habang inaantay naming ang tawag ng piloto upang sumakay na sa aming private plane. Isang mainit na yakap naman ang isinukli nang aking mga magulang.



ZVA Private Plane is ready to board passengers please proceed to PG-08 south wing. Yan ang pag kakasabi ng receptionist sa aming room. Habang kami ay paalis ay sinabi nang aking dad at mom : yrel(ai-rell), anak mahal na mahal ka naming ang dad mo kahit na anong mangyari magpakatatag ka at wag kang susuko sa buhay gaya ng ginawa naming ng dad mo para sa kinabukasan mo. Sa totoo lang ng mga oras na iyon habang sinasabi ni mom sa akin ang mga katagang iyon ay tila ba mabigat at halos tumindig ang aking mga balahibo. Hindi ko alam ang ganung pakiramdam dahil noon ko lang iyon naranasan sa buong buhay ko.



Habang nasa himpapawid kami ay tahimik ang lahat ni waring walang masamang pwedeng mangyari anumang oras, ngunit jan kami nag kamali………. Sabi ng piloto naming na si Mr. Deevan: we’re heading to a unregistered cyclone near pacific ocean please fasten your seatbelt. Kinabahan ako bigla at pinagpawisan ng malamig ang sabi ni dad wag ako matakot dahil kahit papano ay safe daw ako dahil ang kinuupuan ko ay may sariling fiber capsule na pwedeng ma eject anuman oras kung kami ay babagsak. Mas lalo akong kinabahan sa sinabi ni dad, umiiyak na ako sa mga oras na iyon at natatakot. Isang musmos na nasa bingit ng kamatayan ang kanyang mga magulang at ang pwedeng pag kakawalay nito panghabang buhay.



Tinamaan ng malakas ng kidlat ang private plane naming na nagbigay daan para masira ang isang propeller nito upang maging sahi nang pag bagsak nito malapit sa pacific ocean. Bago bumagsak ang private plane ay napindot ni dad ang safety eject botton ng kinalalagyan ko at nakalabas ako ng plane mag isa. Nakita ko ng pag bagsak at pagsabog nang eroplanong sinasakyan ng akong mga magulang at doon ay bumaha kasabay ng masungit na panahon ang pagbagsak ang aking luha. Dahil nasa 3000 feet ang pag kaka eject ni dad ng botton ng aking fiber case ay malakas at nasira ang outer coat ng safety cage ko na naging sanhi ng pagkakabagok at pag dugo ang aking noo at nawalan na ako ng malay.



Itutuloy………





 

Happy. Free. Confused. Lonely.








Hello, Readers! Matagal na rin akong nagbabasa dito sa Bi Out Loud! Nakakatuwa kasi yung mga stories that’s why I decided na sumulat na rin. Since summer naman, at medyo boring sa bahay, gumawa ako ng story na pure kathang-isip lamang. Sana po magustuhan niyo ang first story ko. Comments are Highly Appreciated.

-Ryxxx



Prologue:

I’d never thought of having this kind of relationship.

Noong bata naman ako, di ko alam ang tawag dito. Actually hanggang ngayon di ko pa rin alam ang tawag dito eh. Naguguluhan ako, that’s why naisip ko na mag-search sa Google, nagbabakasakaling may kaparehas ako ng situation. It turns out na marami palang nakaka-experience ng ganito. Pero karamihan sa kanila, sumusuko or should I say, napagod na. Dahil na rin, siguro sa pag-aakalang hindi ito magiging successful. What if, hindi sila sumuko? What if, isa sa kanila ay nananatiling lumalaban para ayusin kung ano man ang dapat maayos? Sa tingin kaya nila magiging okay din ang lahat sa huli? Sa tingin ko ba, magiging kami sa huli kahit na, sila pa rin ng taong mahal niya? Sumuko na lang din kaya ako? Mukhang wala rin naman itong patutunguhan eh.

Friends with Benefits, No Strings Attached, FuBu, ilan lamang yan sa mga salitang akala ko noon ay hindi nag-eexist. Akala ko, sa big screen ko lang siya masasaksihan. Akala ko, joke lang na merong ganong klaseng unhealthy relationship. It appears na mahirap i-hiwalay ang emotions sa sex. Hindi mo kasi mapipigilang magkaroon ng connection or let’s just say, attachment sa sex partner mo.

I’d never thought of having this kind of relationsip. Lemme erase the word relationship. Wala namang KAMI eh. Actually, meron palang kami, nagiging kami lang kapag kailangan namin ang isa’t isa. Ang hirap ng nasa ganitong sitwasyon, yung tipong ginagawa mo na lang yung isang bagay, hindi dahil gusto mong makaraos, kundi dahil gusto mo na yung taong ang habol lang sayo ay pansariling kaligayahan lang. Naguguluhan na ako sa ganitong set-up. Yung tipong after nyo ma-reach ang zenith, separate lives na ulit, wala ng pakialaman. It’s really a matter of pain and pleasure.  Ayoko na, hanggang dito na lang, at ito ang sa tingin kong tama kahit na sumasaya pa ako sa piling niya.







Chapter 1

Never ko talagang nagustuhan ang pagsakay sa bus. Yung tipong kahit airconditioned bus ang nasakyan mo, at kapag napuno na ng mga pasahero, mas pipiliin mong mag ordinary bus na lang or jeep na lang kasi halos parehas lang din ng init ang mararamdaman mo. Akala ko noon kapag sa aircon na bus ako sasakay, worth it yung bayad kasi di sya nakaka-haggard gaya ng nasa ordinary. Ngayon, naisip kong sana nag-taxi na lang ako pauwi kahit na mas malaki yung fare, okay lang dahil sa bigat ng dala ko ngayon. Isa kasi akong Bio.Student sa isang kilalang university, minsan nga naisip kong mag-shift ng mas madaling course pero syempre di ko ginawa, gaya nga ng sabi nila, “no pain, no gain”kaya eto, dala ko ang aking specimen, actually tatlo tong dala ko, isang cat, rabbit at guinea pig, lahat sila ay para sa Comparative Vertebrate Anatomy subject ko na nagpapahirap sakin every Thursday. Bukod sa mahirap silang bitbitin dahil dala ko pa yung mabigat kong book dito, ay mabaho din sila dahil kasi yon sa formalin. Anyways, andito ako ngayon sa bus, nakatayo at di ko ma-describe ang posisyon ko sa dami ng dala ko. Pagtingin ko sa right side ko, may isang lalaking naka-student uniform, I think highschool pa lang siya kasi sa looks nya at nararamdaman ko lang na highschool pa lang siya. Haha! Bigla siyang tumayo at in-offer sakin yung slot kung saan siya naka-upo.

Ako: No need kuya, kaya ko na to. (I lied syempre nakakahiya.)
Lalaki: Okay sige, kaw na nga tong binibigyan ng mauupuan eh ikaw pa tong tatanggi.
Ako:  Sabi ko bang bigyan mo ko? (Ganito na ba kabastos ang mga bata ngayon?)
Lalaki: Edi sa iba ko na lang to i-ooffer.
Ako: Okay. (Di na ako nakipag-talo, ayokong makipagtalo sa batang to, maiinis lang ako lalo sa sarili ko.)


Hindi na rin sya nagsalita at in-offer ang upuan sa isang matandang babae. I thought bastos sya pero nung nakita ko kung gano siya ka-eager mag-offer ng seat dun sa matandang babae, naisip ko na it’s his way of saying na gentleman talaga siya. Nature nya na siguro yon. Gwapo siya kahit ganyan ang ugali nya. Matangkad siya sakin, kasi ang height ko ay 5’4 lang naman at siya, siguro mga 5’7 or 5’8 or 5’9 or anoman, basta matangkad siya, maputi, makapal kilay, may dimples, katamtaman ang built yung typical highschool built at  naka-Jansport na backpack. Naisip ko nga na kung di lang to arogante, baka maging crush ko pa to kahit na mukha siyang highschool. Bata pa lang ako alam ko ng bakla ako. Pero I act like straight guy kasi syempre parang ang pangit tignan kung naka-all white akong uniform tapos naka-make up or napaka-girl ng dating. Don’t get me wrong readers, hindi naman sa kinakahiya ko ang pagiging isang bakla ko pero , lam niyo yun, I don’t need to act like a girl to be labeled as gay. Kahit sino naman hindi kailangang ipakita na ganon sila para malaman na ganon sila. No one deserves to be labeled dba? Anyways,  My thoughts were distracted when I saw that guy who offered me a seat na nakatingin sakin, ako na lang pala ang nakatayo sa bus kahit na andaming slot na available na, at dahil napahiya ako, nagmadali akong maghanap ng mauupuan. Nilingon ko siya, at ayon, poker face at naka-earphones. Cute nya kahit ganon yung look nya. Haha! And to my surprise, last station din pala siya bababa. Kaming dalawa na lang kasi ang nasa bus. Nung pababa na ako,


Ako:  (I looked at him and mouthed) Thank you kanina.
Lalaki: (Nagtanggal ng earphones) Haaa?
Ako: Wala.
Lalaki: Haha! Wala yon.
Ako: Bye.
Lalaki: Ingat Gart Howell!
Ako: Kilala mo ko?
Lalaki: Oo naman, kilala ka sa mga schools plus kitang-kita dyan sa plate mo oh, “Gart Howell C. Ronquillo”
Ako: (Sabi na, Hs pa lang to eh) Ahhh. Okay, bye.
Lalaki: Mark nga pala.
Ako: Sige, Mark, bye. (Nag-smile ako ng NGITING TAGUMPAY HAHA cute nya kasi)


Nung pagbaba ko ng bus, sumakay na ako ng tricycle at pinaderecho ko na sa subdivision namin. Pag hindi Thursday, naka-ugalian ko ng maglakad, sayang sa pamasahe, hindi naman kami ganon kayaman at umaasa lang ako sa mga scholarships na natatanggap ko. Pagpasok ko ng Bahay.


Nay Nancy: Art may tumawag kanina sa landline, sa ibang bansa daw, di nagpakilala pero sabi nya pupunta daw siya dito pagbalik nya. Sino yon nak?
Art: Wala yon nay Nancy, next time wag nyong patulan, marami ng ganyang modus baka nakawan pa tayo sige ka, lagot ka kay Ate hahah!
Nay Nancy: Ayy, yoko nga mapalayas dito. Sige na madam. Kaw na brainy.


Tumawa na lang ako, sa totoo lang, kilalang-kilala ko yung tumawag na yon.







 

Memories Chapter 13









“I love you, Yam” sabi niya

At bigla na lang tumulo ang aking mga luha.

_______________________

Tumayo na ako agad para di niya makita ang pagtulo ng luha ko, at nag lakad papunta sa pinto

“O saan ka pupunta?” tanong niya

“Tara na” sabay ngiti ng may pag-papanggap ka-harap ko sa kanya.

At tumungo na ako sa car niya. At sumunod namn siya.

“uwi na tayo” sabi ko sa kanya

At walang imik niyang in-start ang sasakyan. Di ako umiimik sa buong byahe pabalik ng condominium.

Nag-park muna siya sa basement ng condo. Then sabay kami nag elevator. Di pa rin ako umiimik sa loob. Pindot ako ng 18th floor

“Galit ka ba sa akin?” ang tanong niya ngunit di ako sumagot. 4th, 5th 6th floor

“Ui, galit ka ba tanong ko?” 9th, 10th, 11th  floor

“William galit ka ba?” kulit nitong tanong ulit at pinindot niya ang emergency stop button ng elevator at tumigil ito.

“ anong ginagawa moh?” tanong ko sa kaniya ng may takot

“di mo sinasagot ang tanong ko eh”

“ano ba kasi tanong moh?” inis ko

“Ga-let ka ba sa akin?” tanong niyang binibigkas ng mabagal ang bawat bay bay ng kanyang tanong

“ bakit na man ako magagalit say o” bilis kong balik sa kanya

“Eh hindi ka na nag salita mula ng nasa bayahe na tayu ulit kanina…”

“ahh… ehhh” habang sinisipat ang emergency button

“ayaw mo ba ang sinabi ko sa iyo na…”

“tara na” sabay pindot ko ulit sa emergency button at gumana na ang elevator

TING! 18th floor

“kita tayo ulit” sabi ko paglabas ng elevator at parang din a siya nakapagsalita at na shock na lng sa loob ng elevator.

Bago mag sara ang elevator ngumiti ako sa kanya na  pagkatamis tamis at binigkas ang mkga kataga na walang tunog

“I LOVE YOU”.

At nag-sara na ang elevator ng tuluyan.

___________________

Diretso ako ng kwarto pagkababa ng aking bag sa sahig. Nag alis ako ng pang itass at pantalon at tinira na lang maiksi kong boxer shorts.

Bagsak ang aking katawan sa kama ko at nakatingin lang ako sa kisame at inaalala ang mga nagyari sa maiksing mga araw na nasa probinsya ako.

Inaalala ko panu kami nagkita ulit ni Henry. Yung mga sinabi niya

“I love you Yam” ang dinig ko ng paulit ulit sa aking isipan.

At kinilig naman ako ng todo at napayakap sa aking unan ng mahigpit.

Di ko namalayan na nakatulog na ako sa pagod.

___________________

“William”

“William”

“William”

“mmmmm” sagot ko habang nakapikit ako

“Gising ka na dyan” sabi ng boses

“mmmmm” ang tugon ko

“William” tawag pa ulit sa akin

“SUNOOOOOOOOOOOOOOG” bigla kong narinig na sigaw

“Sunog, Sunog, Sunog, Sunog” at napabalikwas ako sa pagkakahiga ko at mabilis na humanap ng labasan.

Na realize ko na lang na  nasa hallway ako at wala namang sunog. At  wala akong suot kundi ang boxer shorts ko.

Bumalik ako sa aking unit. At dinig na dinig ko ang tawa niya na umaalingawngaw sa buong unit sa lakas. Nandun siya nasa sofa, din a makahinga sa pagtawa. Tumingin siya sa akin. At tumawa pa. Naiinis na ako sa pagtawa niya.

Lumapit ako sa harap niya. At napansin siya atang di ako natutuwa sa ginawa niya. Tumigil siya sa pag-tawa at umayos ng pagkaka-upo. Di siya makapag salita.

Dahan-dahan akong tumabi sa kanya. Di siya makatingin sa akin. Nakayuko lang siya. Ako naman tinititigan siya. At nilagay ko ang isang braso ko sa kanyang balikat.

“alam moh henry…” sabay pulupot ng akaing braso sa kanyang ulo at inipit ito sa pagitan ng aking kili-kili.

“Alam mo hindi nakakatuwa yun…” sabay kuto ng ulo niya habang nagpupumiglas siyang makawala.

“E kung bigla akong tumalon sa building” tanong ko sa kanya habang patuloy ako sa pag kutos sa ulo niya.

At nag wrestling na kami. Natatawa na kami sa bawat isa.

“di ko na uulitin” nagmamakawa niyang sabi

“ano sabi moh?”

“di ko na PO uulitin “ sagot niya

 Di siya makawala. Hawak ko dalawa niyang braso at naka-ipit ang dalawa niyang hita sa aking mga paa. Nakahiga na siya at ako naka upo sa kanya. Linapit ko ang aking mukha sa kanyang mukha.

“aNONG sabi moh?” tanong ko sa kanya

Sabay titig sa kanyang mga mata. Natma an gaming mga ngiti

“di ko napo uulitin” sagot niyang mahinahon

“alin ang di mo uulitin?” tanong ko

Di na siya nakasagot at naglapat na lang an gaming mga labi.

Isang nasidhing halik ang kanyang binigay. Maalab. Masarap. Nakakapanghina.





 

Memories Chapter 12








Mabilis lumipas ang tatlong araw na pag-stay ko sa bahay ng lolo at lola ko. Masaya ako dahil sa pagbalik ko sa manila ay nakita kong muli ang aking Bespren na si Henry. Di ko maintindihan ang huli niyang sinabi sa akin.

Sumabay na ako pa-Manila kay Henry. Habang nag da drive siya di ko maiwasang titigan siya. Ganito na ako mula ng Makita ko siyang muli. Di ako nagsasawang nakatitig sa kanya. Bagong gupit siya ngayun. Naka shades, naka t shirt na black semi fit na yumayakap sa kanyang matipunong katawan. Di ko maitatanggi na maganda ang kanayng mga braso. Ang kanyang mag labi na parang ang sarap halikan. At humarap siya sa akin at ngumiti. Haaaa. Ka gwapo!

“Hoy, William, hoy” at bumalik ako sa sarili

“Kahapon ka pa ganyan sa akin, tinititigan mo ako, para namang di mo na ako makikita sa pagtingin mo sa akin, alam ko na miss mo ako, pero medyo na-iilang ako”

“Sus, na conscious naman, eh diba ganito namn talaga ako dati pa, lagi kitang tinititigan”

“oo nga, nalala ko na nagmumukha ka ng tanga kasi minsan tulo laway ka pah, lumilipad utak mo lagi” asar niya.

Habang nasa NLEX kami naisipan naming mag stop over muna sa isang food chain malapit sa Bulacan. Najijingle na kasi ako. Hanap ako CR. Medyo punuan kaya pila lang ako. Sumunod pala sa akin si Henry after niyang naka park.  Di maiwang pagtinginan siya kasi mukha siyang artista. Kashit Moreno siya agaw eksena kasi siya. Lapit naman siya sa akin sabay hawak nga king kamay at di ko alam kung sa anong dahilan kung bakit niya ginagawa un habang nasa pila kami.

Nataposkami nag CR at naghugas ng kamay. Sabi niyakain muan kami ng breakfast nagugutom na daw siya at siya ang taya. Oo nga pala maaga kami umalis. Ako rin naka ramdam ng gutom. Punta kami sa McDo. Tinanung niya kunga no gusto ko,

“isang pancake at hot choco” ang tugon ko.

“Tipid namn neto” balik niya sabay ngiti

“Kaw na bahala” sabi ko sa kanya

At humanapa ko ng pwesto na mauupuan . at nakakita ako ang seat malapit sa glass window tanaw lang ang car niya. Pag dating niya kita ko na may dala siyang 2 tray ng food. Ang dami niya inorder. Isang spaghetti, may chicken, may burger, may appe pie at iba pa.

“kain ka na” pag kaupo niya



“ang dami naman neto, nasan na ung pancake ko?” sabi ko

“ahhh… heto” sabay abot sa akin

______

Kita ko na fries lang ang ginagalaw niya. Napapansin ko na ang fries ay dini-dip niya sa gravy. At sarap na sarap siya.

“di ka ba tataba niyan?” tanong ko sa kanya

“bakit naman?”

“kasi puro fires at gravy lang kinakain moh?”

“ahh, paminsan minsan lang ito”

“ahhhhh!?”

“heto oh, subo”

Kukunin ko sana ang inaabot niya ngunit nilayo niya. Ang gusto niya kagatin ko, isusubo niya. Para naman itong sira. Pero di ko na siya sinaway, at ganun din ginawa ko sa kanya. Sinubuan ko siya ng fries, pati spaghetti, pancake, at apple pie. Pinakain ko lahat sa kanya mga inorder niya dahil di konaman makakain un mag isa. Wala siyang magawa kasi pinalalakihan ko siya ng mata pag akmang aayaw siya. Tawa lang kami ng tawa. At ng matapos kaming kumain at naubos na ang kape bumalik kami sa car niya. Pag kaupo ay nagphinga muna kami. Tumingin ako s akanya. Kita ko ang ngiti sa mga labi niya at tumingin siya sa akin.

“ang kulit mo parin” sabi ko

“di naman ako nagbago” sagot niya

“may apple sauce ka pa sa labi oh” sabi niya. Inabot ko ung sinasabi niya gamit ang aking dila. Pilit kong abutin. Nakita kong inalis niya ung kanyang shades.

“ hindi diyan sa kabila” sabi pa niya at piliti kong abutin ng dila ko

“halika ka nga, lapit ka” ang aya niya at lumapit ako sa kanya

At di na  ako naka galaw sa sunod niyang ginawa.

Hinalikan ako ni Henry sa labi. Matagal ang kanyang halik. Ramdam ko sa kanyang halik ang pangungulila, ang pagkasabik. At siya na ang unang kumalas

“para san un?” tanong ko sa kanya

“Sorry” ang nasabi niya

“bakit ka nagpapa-sorry?”

“dapat di ko ginawa yun”

“mag sosory ka dahil di mo dapat ginawa un, dahil?” usisa ko

“dahil, dahil, dahil… di mo na ako gusto” sagot niya habang nakayuko

Napangiti ako. At tumngin siya sa akin.

“bakit ka nakangiti?”

“wala lang” sagot ko

“anong wala lang?”

“wala lang” sabay tawa ako

“ahh, alam ko na, gusto mo pa rin ako” sabi niya sa akin

At ngumiti lang ako ng malaki at tumango.

“talaga?”

Tango lang ako.

“totoo?”

At napayakap sa akin si Henry. Di ko alam panu ko sasabihin o i-didiscribe ang nararamdaman ko. At hinalikan ako ulit ni henry at sa pagkakataon nay un ay tumugon ako ng halik. Walang pagtutol. Tuwa ang aking nararamdaman. Humiwalay an gaming mga labi naming.

“I love you, Yam” sabi niya

At bigla na lang tumulo ang aking mga luha.












 

Eng21 Chapter 16 (Bestfriends)






Natapos ang Valentines Day at bumalik sa normal ang pagsasamahan ng mga magkakaibigan. Hindi nila iniisip ang sakit ni Ced dahil yun ang gusto ng binata. Sa tuwing sumasakit ang ulo nito ay inaalalayan lang nila ito para makainom ng gamot at para maturukan ang sarili. Nakakapagaral nang muli sila at hindi nila itinatrato si Ced na parang may sakit dahil iyon naman ang gusto ng binata. Tuwing weekends naman ay sinasamahan na ni Kiko si Ced sa doktor para maupdate tungkol sa kalagayan nito. Ang sinasabi ng doktor ni Ced ay ituloy tuloy lang ang therapy at malaki ang tsansang mawala na ang bukol sa kanyang utak. Medyo napapanatag si Kiko sa mga naririnig niya mula sa doktor at nababawasan ang pag aalala niya kahit papaano sa kaibigan. Lumipas nang muli ang mga araw at nalalapit na naman ang finals nila para sa 2nd year 2nd sem nila. Nagsagawa pa din ang barkada ng nakasanayan nilang "review picnics" at masaya pa din si Ced na turuan sila. Nagbibiro pa ito ng, "Kapag ako nawala at least hindi kayo babagsak sa exam", naiinis naman si Sarah at Emily sa tuwing binabanggit niya ang birong ito. Masaya naman si Ced sa mga natagpuan niyang mga kaibigan, ngunit sa loob naman niya ay iniisip niya pa din kung hanggang kelan tatagal ito, gusto niyang masulit ang bawat oras at minutong kasama niya ang kanyang mga kaibigan lalo na ang kanyang bestfriend na si Kiko.

Sumapit ang finals ng 2nd sem. Katulad ng dati, wala na namang bumagsak sa kanila, si Ced ay nakakuha na naman ng matataas na marka na nagsilbing tulay niya upang mapanatili ang scholarship para sa susunod na semester. Tuwang tuwa silang magkakaibigan sa mga nangyayari. Maging ang kanilang adviser na si Sir Paul ay natutuwa dahil sa ganda ng performance nilang mga magkakaibigan. Minsan ay nakausap nito sila Ced at sinabing, "Ced, pagbutihin mong maging good teacher sa mga kaibigan mo, sa susunod na sem gusto ko bumawi ka dahil isasali ka muli ng school para sa Engineering Quiz Bee na lalahukan ng mga eskwelahan sa buong bansa. Aasahan ko yan ha.", nagulat ang mga kaibigan ni Ced dito. Hindi alam ng kanilang adviser ang kalagayan ni Ced. Sumenyas si Ced sa kanyang mga kaibigan at sumagot sa kanyang professor, "Ou ba ser, November pa naman yun dba? Magrerebyu na ko para makapaghanda at hindi na mapahiya sa inyo", nakangiting sagot ni Ced. Natuwa ang kanyang adviser at nagpaalam na sa kanila. Kinausap siya ni Jared, "Bakit pumayag ka? Diba bawal sayo ang ma-stress?" "Naku ayos lang, halos 7 buwan pa naman eh, dadahan-dahanin ko na pagrerebyu para pag malapit na eh hindi na ko masyadong mapepressure sa pagrereview. Kakayanin ko to. Salamat sa pag-aalala", isang matamis na ngiti ang ibinigay ng binata sa kanyang mga kaibigan. Bago matapos ang semester ay nagsama sama muli ang magbabarkada para gumala at gawin ang mga bagay na nakasanayan nila dati. Ang kumanta, kumain at maglibot sa iba't ibang mall. Sa dalawang taon nilang magkakasama ay masasabi mo na talagang matibay na ang kanilang pagiging magkakaibigan at parang kapatid na ang turing nila sa isa't isa. www.bioutloud.net : M2M Stories Collection

Sa pagtatapos ng second semester ay nagsimula na naman ang lahat na magbakasyon sa kani-kaniyang mga probinsiya maliban kay Kiko. Si Ced naman ay hindi talaga nagbabakasyon at mas ginugusto niyang magpahinga laman sa kanilang bahay sa Maynila. Napagpasyahan ni Kiko na hindi na muna siya magbakasyon sa China at dumito na din muna sa Maynila upang samahan ang kanyang kaibigan. Naitanong ng kanyang mga magulang ang dahilan kung bakit hnd siya uuwi ng China at sinabi niya dito ang katotohanan. Nang minsang natulog muli si Ced sa kanila ay tumawag dito ang mga magulang ni Kiko at kinamusta siya. Alalang alala ang mga magulang ni Kiko para sa kaibigan ng kanilang anak at nagsabing magpapadala ng pera para pandagdag sa gastusin ng mga gamot na binibili ni Ced. Hindi naman makatanggi ang binata sa mga magulang ni Kiko at nagpasalamat na lamang siya sa mga nasabi ng mga magulang ng kaibigan. Sa tuwing natutulog doon si Ced sa bahay nina Kiko ay laging pinatutugtog nito ang parang naging theme song ng kanilang pagkakaibigan.

I always thought you were the best
I guess i always will.
I always felt that we were blessed,
And i feel that way, still.
Sometimes we took the hard road,
But we always saw it through.
If i had only one friend left,
I'd want it to be you.
Sometimes the world was on our side;
Sometimes it wasn't fair.
Sometimes it gave a helping hand;
Sometimes we didn't care.
'cause when we were together,
It made the dream come true.
If i had only one friend left,
I'd want it to be you.
Someone who understands me,
And knows me inside out.
And helps keep me together,
And believes without a doubt,
That i could move a mountain:
Someone to tell it to.
If i had only one friend left,
I'd want it to be you.
Instrumental break.
'cause when we were together,
It made the dream come true.
If i had only one friend left,
I'd want it to be you.
Someone who understands me,
And knows me inside out.
And helps keep me together,
And believes without a doubt,
That i could move a mountain:
Someone to tell it to.
If i had only one friend left,
I'd want it to be you.

Sa tuwing tutugtog to ay hindi naiiwasan ni Ced na balikan ang simula ng kanilang pagkakakilala. "Kuya Kiks, masaya ako na nakilala kita at naging kaibigan, alam mo isa na siguro to sa pinakamasayang nangyari saken, yung nagkaroon ako ng mga tunay na kaibigan na nagpapahalaga sa akin", nakangiting sabi ni Ced. "Ako din naman masaya eh, madaming nabago sa akin nung nakilala kita, nung nakilala ko kayo", sagot ni Kiko. "Sana magtagal to, hindi ko alam ang gagawin ko pag nawala kayo, at kung ako man yung mawawala, gusto ko maalala niyo lahat ng mga masasayang alaala na pinagsamahan naten, lalo na yung sa ating dalawa", si Ced. Ang naging sagot naman ni Kiko ay talagang naramdaman ni Ced, "Bunso, kahit nasaan man kami, asahan mo na may nagpapahalaga sayo, kung mawala man ako sa tabi mo hindi ibig sabihin nun ay hindi ka na namen mahal, gusto kong maging matatag ka at kakayanin mo lahat ng bagay na dadaan sayo, kailangan mong matutong harapin ang lahat ng kahit may kaunting takot ay haharapin mo pa din at malalampasan mo. Kapag nawala ka saken hindi ko din naman alam ang gagawin ko, pero alam mo sabi ko pa din sa sarili ko na kahit ako na lang ang kuhanin niya, gumaling ka lang, papayag ako, ayokong nakita kang nasasaktan kasi mas masakit saken, Mahal na Mahal kita Ced.", tumulo ang mga luha ni Ced sa mga narinig niya kay Kiko. Tila may mga laman ang nais ipahiwatig ng kaibigan, ngunit niyakap na lamang niya ito bilang sagot sa mga sinabi nito at nagwika, "Kuya Kiks, maraming salamat, hinding hindi ko pinagsisihan na dumating ka sa buhay ko, mahal na mahal din kita." Nagyakap ang dalawang magkaibigan hanggang sa sabay uli silang makatulog ng gabing iyon. www.bioutloud.net : M2M Stories Collection

Hindi nila alam na sa pagpasok ng 3rd semester ay may isang malupit na pangyayaring babago sa mga magkakaibigan, lalong lalo na kay Ced.

Itutuloy..


From: Cedie


*******************************************************************************
It's me again. Pasensya na po kayo at medyo maikli ang post ko ngayon. Anyways, yung song po dyan ay yung One Friend ni Dan Seals. Salamat po sa patuloy niyong pagbabasa at pag follow sa aking blog. Gusto ko lang pong mag share sa inyo ng aking karanasan at kahit papano ay gusto kong ilabas ang tunay kong nararamdaman sa pamamagitan ng blog na ito.

Abangan ang mga susunod na mangyayari sa aming barkada, may isang event po na talagang babago sa buhay nameng lahat lalo na sa akin. Kaya abangan nio po sa next 2 chapters. Maraming salamat po! Keep on following!




 

Una ko sa Boracay (Si Tito pa din)












Hi I’m Brad again. I authored the story “Una ko sa Bora.” Di ko alam dahil kahit hiyanghiya ako sa sarili ko’y hinahanap hanap ko yung nangyari samen ni Tito Phil.” Kahit di ko siya kinikibo after nang may nangyari samen, talagang hindi kayang magalit sa kanya.

Kasama ako sa sumundo kay Tito Phil nang bumalik siya dito sa Aklan two months after. And guess what? He’ll be staying in our house for the next eight months siguro. Siya raw muna kasi mag-aasikaso ng business nila sa province habang nagpapagaling ang dad niya sa states.

Sa likod ako ng sasakyan umupo nang sinundo namen siya. Sabi ng driver ako nalang raw bumaba upang bantayan siya paglabas niya ng gate. Pero bago pa ko nakababa ay natanaw ko na agad siya sa labas na papunta sa direksyon namen. Lumabas si manong driver tapos ay kinuha yung bagahe niya. Sa back sit siya pumasok. Kinuha nya shades niya tapos ay kinindatan ako. Nagpalpitate ako’t kinakabahan. Binuksan ko yung pinto upang magtransfer sa harap pero hinawakan niya ako sa braso’t  sinabihan na huwag nang lumipat. Madami raw siyang ikukwento.

Sabi niya baka hanggang ten months ang stay nya dito para sa next vacation nalang siya umuwi para makasama yung pamilya niya. Dalawa na kasi anak nya . Dagdag pa niya, baka next opening ay dun na din niya sila patitirahin next year depende kung hindi makakauwi agad parents niya. Nagextend kasi ng another building ang resort nila.

Pagdating sa bahay, sabi ni papa, dun siya magstay sa room na katapat ng saken. ‘yung dating room ng ate ko.  Pero minsan raw e bumibisyo ‘yung aircon kaya minsan ay pwede rin daw siya matulog saken. Dalawa kasi bed ko. Isang masterbed tsaka isang convertible sa couch. Nakakahiya naman kasi kung sa guessroom siya matutulog e maliit lang yun tsaka nasa kusina.

Medyo naiiilang pa rin ko nun. Isang gabi pumasok sya sa room ko. Magaalas nwebe pa lang siguro nun. Nasa couch ako habang nagbabasa ng Ragnarook brochures tas nakadapa. Tinanong nya kung ano binabasa ko tas ba’t di ako natutulog. Di ko sya tinititigan. Sabi ko nalang dapat kumakatok sya dapat lagi.
Umupo sya sa tabi ko. Sabi nya sorry daw sa ginawa  nya saken sa bora. Libog na libog daw kasi sya nun. Tsaka  mas lalo pa syang nag uminit nang nakita nyang mataba pwet ko. Tumawa sya. Sabi nya pa nya, wala naman daw syang pinagsabihan. Aba’y dapat lang dahil mapapatay ko sya. Masarap daw ako tas masikip. Muli na naman akong kinakabahan pero tinitigasan ata ako. Sabi pa nya, malamya raw mga galaw ko kaya inakala nya na bading ako’t gusto ko ring makatikim. Sira ulo pala to. Panu ko yon magugustahan e umiiyak nga ko. Pinatong nya bigla kamay nya sa pwet ko sabay lamas. Ulitin daw naming ngayon. kinuha ko kamay nya. Sabi ko ayoko. Binalik nya kamay nya tas binaba nya shorts ko. Huwag na raw akong pakipot pa. magugustuhan ko naman raw. Sabi nya, wag na raw ako magtago pa. alam nya namang bading ako dahil hinayaan ko syang lumapit saken. Hindi na ko nakapag salita pa.

Hinubad nya shorts nya. Bakat na bakat sa white briefs nya ang malaking ulo ng kanyang pagkalalaki. Halikan ko raw sya. Ginawa ko naman. Gaya nang nagyari samen pinatungan nya ko’t nagfrench kissed kmi. Kinakagat nya paminsan minsan dila tska labi ko. Sunod sinuso nya ko. Mga 10 minutes siguro. Tapos ipinasok nya kamay ko s briefs nya. Subukan ko raw na isubo. Ginawa ko naman. Grabe hanggang ulo lang kaya ko. Tas meron pang precum sa glans nya. Mainit na maalat. Damangdama ko yung pulsation sa ari nya. Ang laki ng bayag. Parang kamao ko na. well-trimed ung pubic hair nya. Sunod sabi nya na i-deep throat ko raw. Sabi ko ano un? Basta isasagad raw nya buong ari nya. Subsob na subob sa lalamunan ko pero di ko tlaga kaya. Parang 3 inches lang pumasok. Ang sakit. Nabibilaukan pa ko. Fuck nya nalang daw ako. Pumunta muna kami ng shower. Linisan daw nya muna ko. Sumunod ako sa kanya. Pareho kaming walang damit. Naghalikan kami habang naka-on ung shower. Nilalamutak nya puson tska dibdib ko na parang isang babae. Sunod ay pinasok nya daliri sa pwet ko. Ginawa nya un hanggang tatlo. Ang init ng pakiramdam kahit me tubig. Nakita ko kabuuan ng ari nya. Parang lata ng delmote pero mas mahaba. Higit 7 inches daw. Nakakurbada pataas tska napakalaki ng ulo. Hinawakan ko ng dalawang kamay tas sinubo uli. Mga ilang minutes pa ipafuck na nya ko.


Humiga sya na nakasandal likod nya sa tatlong unan. Nilagyan nya ng jelly ulo ng ari nya tska lagyan ko rin daw butas ko. Patong daw ako pagkatapos. Umakyat ako sa kama nang nakaharap sa kanya. Sabi nya gusto nya raw ako kasi masikip. Tsaka gusto raw nya yung laging pumapalagpalag. Sinentro nya ulo nya sa pwet ko tas dahandahan akong umupo. Ang sakit sobra. Mga ilang minutes pa bago umabot sa kalahati. Di ko na kaya. Parehong pareho ang sakit. Feeling ko me dugo na naman. Tinaas baba nya. Ang saket. Sumusod ako sa bawat kadyot nya. Sabi nya, he’ll use me until I got losen. Inikot ikot nya upang maisagad hanggang base ng ari nya. Pinahiga nya ko. Grabe. Me nag-poppeds nang bigla nyang hinatak palabas. Binalik nya uli. Hinila nya ko hanggang kalahati ng katawan ko nakahiga. Bumaba sya at tinaas paa ko nang maexpose butas ko sa gilid ng bed. Tanging pwet ko lang ang buhat buhat nya habang kinakadyot ako. Pilit nyang binubukaka hita ko. Mga 30 mins pa tas napaka bilis na nya. Halos lahat ng haba nya labas pasok na saken. Di ako mapakali sa sakit. Pinatuwad nya ko. Nagmoved ako sa center tas pumaibabaw sya saken. Niyakap nya ko ng patalikod tas pinasok na nya ari nya. Ang bigat. Di ako makagalaw. Umiingay na naman ung kama. Nagposed sya after mga 10mins tas binuksan nya cp na. nagplayed sya ng music para di raw madinig sa labas. Naka ganun kami for more than another 30mins. Taas-baba. Bumibilis tas biglang bumabagal. Pina-iikot-ikot. Sinasagad sa pinakalooblooban. Akalaing mung nakaya ko un. Habag ginagawa nya saken yon hinahalikhalikan nya ko. Basang basa kami ng pawis. Sa unan ko nalang  binabaling ung sakit. Maya maya mas bumilis pag thrust nya. Tinutulak na nya ko sa kama pababa. Lalabasan na raw sya. Tumigil sya tapos sumigaw. Aaaah sabi nya. Kinadyot kadyot nya ko. Dama kong lumaki ari nya sa loob ko. Tumatagas din mainit nyang tamod sa singit ko mas madami kumpara noong una. Medyo me dugo rin. Humiga sa habang nakadikita ako sa kanya’t nakapaibabaw. Di nya kinuha ari nya.nakarap kami sa salamin. Kitangkita kong me dugo nga. Matigas pa rin siya. Nanghihina ako. Namamaga butas ko’t balakang. Pagkagising nya ng umaga naligo sya’t nagjakol sa harap ko. Pinasubo nya lahat ng kanyang tamod. Ang init. Mapakla tas maalat na may konting tamis. Di ko malunok. Pinasok nya mga daliri nya sa bibig ko habang nakahiga ako gaya ng ginagawa nya sa pwet ko.

Mga 3 days siya nawala dahil may pinaayos sya sa resort nila.
Isang hapon ginawa uli namen pero asa kusina kami. Walang tao sa bahay at paalis na sya nun. Wala pa kasing class that day. pormado pa sya ah. Binaba nya pants tska brief nya habang nakatuwad akot nakababa boxers ko. Un lang ung time na me good sensation akong nadama. Nakatayo kami sa harap ng sink tas kinakadyot nya ko. Madahan tapos pabilis. pasok na pasok ari nya sa pwet ko. Ang sarap bang pinaiikot nya. Me konting sakit pero naningas ako’t nasasarapan sa tuwing dinidiin nya sa prostate ko. Para kaming aso. Bumilis sya tas sabi nya na lalabasan na raw sya. Pinasok nya lahat tas biglang nanigas hita nya’at ari sa loob ko. Salo ng pwet ko tamod nya. kumuha sya ng tissue tas dumiresto ng banyo. Naka polo shirt at blackshoes pa kasi un. Pinunasan nya pwet ko’t tinaas ung boxers after. Bago sya umalis, sabi nya ulitin daw namen ung ganoon. Madalian pero masarap.

Yun na nga rin siguro ung time na narealize ko na nagugustuhan ko ung ginagawa namen. Pero kay tito Phil lang un. Wala na sa iba. Ilang beses pa na naulit. Ginawa namen sa iba’t ibang lugar at sa iba’t ibang posisyon. May sa simenteryo, banyo sa me divisoria malapit, sa sasakyan at kahit sa beach. Na-stopped yun nang umalis na sya papuntang ibang bansa. Mabuti na rin kasi mas nakapagfocused ako sa studies ko. Nagkagirlfriend na din kasi ako nun pero minsan pag gabi, napapanaginipan ko pa rin sya. Nagbago na rin kasi ako. Mas matured na ko kung titingnan mo. Tatay na tatay ang dating.
Sana nagustuhan nyo. bradleer@ymail.com

 
 
| |
Copyright © 2011. Bi Out Loud - All Rights Reserved